Wauw

DSC02702.JPG

Wauw.

Het woord waar ik mee wil beginnen, waar twee redenen achter zitten.

Allereerst, wauw omdat ik zo lang niet heb geschreven, iets dat ik tegelijkertijd van mezelf snap, maar ook absoluut niet. Ik snap het, omdat ik het stiekem niet anders had verwacht. Ik begin zo vaak met bloggen om het vervolgens na een paar weken of een paar maanden te verwaarlozen en er uiteindelijk niet meer naar om te kijken. Aan de andere kant snap ik het dus niet. Schrijven is mijn passie. Iets dat ik maar al te graag doe. Geen onderwerp is mij gek genoeg, geen maximum aantal woorden is mij teveel. Ik heb het schrijven gemist, vooral het schrijven op een blog. Een blog zonder niche, zonder druk om in hetzelfde hokje te blijven schrijven. Mijn blog, die ik te lang alleen heb gelaten, is een blog waar ik kan schrijven over alles wat ik wil en dat is iets wat ik heb gemist. Het schrijven zonder moeite. Want ja, ik heb zeker ook geschreven in mijn tijd dat ik afwezig was op mijn blog, maar dat waren voornamelijk school opdrachten en verhalen. Daar kon ik niet over van alles en nog wat schrijven.

Het is eigenlijk ook stom dat ik me nu pas realiseer dat ik een blog heb, smachtend om nieuwe artikelen, waar ik lekker mezelf kan verwoorden. Waar ik mijn gedachtes de vrije loop kan laten gaan. Waar ik enthousiast kan zijn over dingen die ik heb meegemaakt, heb gezien of heb gevoeld. Hopelijk ga ik het vanaf vandaag vaker herinneren en hoop ik ook dat ik hierdoor weer aan het bloggen ga beginnen. Het echt bloggen. Niet het bloggen voor een paar weken en dan weer verdwijnen van het internet. Maar goed, de toekomst zal het zeggen.

De tweede reden voor mijn wauw is een grotere wauw, namelijk: ik zit op dit moment al twee en een halve maand in Glasgow, Schotland! Wauw! Zelf realiseer ik het me soms niet eens. Ik woon in het buiteland. Er zit een zee tussen de plaats waar ik nu ben en de plek waar ik ben opgegroeid. Wauw!
Ik heb het hier echt ontzettend naar mijn zin en de twee en een halve maand dat ik hier ben zijn echt voorbij gevlogen. Nog iets minder dan twee maanden en ik vlieg alweer terug. Het is zo gek allemaal, maar wel ontzettend tof. Mijn doel (in mijn vorige blog-periode) was om veel over mijn avontuur hier in Glasgow te schrijven, maar daar is dus niks meer van gekomen. Mijn sprong naar Glasgow is daarom misschien wat verrassend, maar het is wel de moeite waard om het te benoemen, vooral vanwege het wauw factor. Ik weet niet zeker of er artikelen online komen over Glasgow, omdat dit dus heel erg afhangt van hoe lang ik het bloggen dit keer vol hou. Toch wil ik nog een laatste keer zeggen hoe leuk ik het hier heb.

En daarmee komt mijn artikel voor vandaag alweer tot een einde. Ik wilde gewoon weer eens wat schrijven. Puur voor mezelf. Mijn gedachtes opschrijven, mijn schrijfvaardigheid weer is trainen, en weer even een plezier-momentje voor mezelf creëren door te doen wat ik leuk vind. Ik merk dat ik het wel echt gemist heb, dus zal zeker proberen artikelen te blijven schrijven. Puur voor mezelf, opnieuw.

Maar als je dit bericht hebt gelezen en het wel kon waarderen, zeg ik ook dat ik natuurlijk schrijf voor jou. Want laten we wel wezen. Ik schrijf wel voor mezelf, maar het blijft leuk als je artikel wordt gelezen, dus dank je wel daarvoor!

Liefs,

Ilse

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s